Φοβου τα πλανα Βου
Και ενώ είμαστε στην post-mortem εποχή της -όποιας- κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, με ακροβολισμένους σκοπευτές και λεγεωνάριους στους σιδηρόφρακτους δρόμους, οι πολίτες της βορειότερης αφρικανικής αποικίας καθούμενοι και αγανακτισμένοι έχουμε εναποθέσει ελπίδες στις επερχόμενες εκλογές. Ομοίως και οι νεοσύστατοι πολιτικοί σχηματισμοί.
Εκλογές της πτωματικής δημοκρατίας εν μέσω αδιανόητης ρομαντικής αθωότητος.
Και διερωτώμαι διερωτόμενος:
Έχεις στήσει μία ολόκληρη πλεκτάνη, έχεις εξαγοράσει το σύμπαν στην ελληνική μπανανία, βουλευτές, δημοσιογράφους, δικαστές, μπάτσους, πουλάς παραμύθι στη χώρα σου περί προτεσταντικής ηθικής και σιδηράς πυγμής εις τας Βρυξέλλας και θα αφήσεις τους ιθαγενείς να χαλάσουν το κόλπο;
Δηλαδή για πόσο ερασιτέχνη σε περνούν αυτοί οι πληβείοι;
Τζάμπα τα πτυχία σε οικονομικά και Risk analysis, σε γεωπολιτική στρατηγική και θεωρία παιγνίων;
Παίζει κάποιος σκάκι με τον Κασπάρωφ και θεωρεί ότι ο grand maître δεν υπολογίζει πέραν της επομένης κινήσεως; 8 κινήσεις μπροστά σε κάθε βλεφάριασμα βλέπει ο χριστιανός, που να υπολογίσει κιόλας.
Έτσι λοιπόν και οι ολιγαρχικοί μνημονιακοί δεν είναι ηλίθιοι. Δεν είναι συναισθηματικά ορμώμενοι, αυθόρμητα αγανακτισμένοι. Είναι ψυχρά υπολογιστικοί, μεθοδικά διαβασμένοι και ανελέητα επίμονοι. Δεν έχουμε απέναντι το είδωλό μας, όπως συχνά βλέπουμε και κρίνουμε τον κόσμο αλλά το αντίθετό μας.
Σε ένα παιχνίδι χρόνου οι υποθετικές εκλογές κέρδισαν μήνες ανακούφισης. Ένα και μόνο βηματάκι ενός μακρόχρονου σχεδίου. Είναι δυνατόν να έχουν αφήσει το αποτέλεσμα στην … τύχη;
Μπορεί η αφέλεια να είναι στρατηγική μας επιλογή;
Ας προσπεράσουμε όμως τις ρητορικές ερωτήσεις και εξετάσουμε ορισμένα από τα δεύτερα πλάνα που πιθανότατα έχουν οργανώσει/σχεδιάσει.
1. Νοθεία.
2. Προβοκάτσια αναβολής/ματαίωσης.
3. Έχουν την αριστερά στο τσεπάκι.
Πρόσφατα πέρασαν νομοθεσία κατάργησης της δέσμευσης μη ικανότητας διορισμού δημοσίου υπαλλήλου ως δικαστικού αντιπροσώπου. Τουτέστιν, δημόσιοι υπάλληλοι και συγκεκριμένα προϊστάμενοι πλέον μπορούν. Με τις αναθέσεις καθηκόντων να πηγαίνουν σύννεφο στο πρασινοφρουρούμενο δημόσιο, δεν θέλει και πολύ φαντασία που οδηγούμαστε.
Η τραγελαφική προειδοποίηση για βόμβα στο μετρό που δεν εξερράγη συναγωνίζεται επάξια την ανενόχλητη περατζάδα του Πίρι Ρέις από το Αιγαίο για … ωκεανογραφικές μελέτες. Τέτοια φτηνή προοικονομία προβοκάτσιας μόνο το δίπολο Ελλάδος Τουρκίας εξυφαίνει.
Και τέλος η πολυαγαπημένη παρθένα αριστερά. Μία αριστερά που διατυμπανίζει από τη μία σε πολυσέλιδα ενωτικά προσκλητήρια την εθνικοποίηση των τραπεζών, και από την άλλη εξασφαλίζει εν μέσω παγκόσμιας κρίσης την παχυλή δανειοδότηση με 6.000.000 ευρώ από την “Εθνική” Τράπεζα. Yeah right!
Δεν έλεγε άδικα ο θυμόσοφος λαός ότι .. έχουνε γνώση οι φύλακες.
Ήγγικεν λοιπόν ο καιρός της πολιτικής ενηλικίωσης και της κριτικής σκέψης.
Η λαϊκή πολιτική δράση δεν τελειώνει ούτε και χαρακτηρίζεται μόνο από εκλογές, πόσω μάλλον υποθετικές εκλογές!
Ο συλλογικός λογισμός δεν μπορεί να εδράζει στο συναισθηματισμό και στο δημοσιογραφικά εφήμερο. Η σκακιέρα της πολιτικής ζωής θέλει μελέτη, σχέδιο και ορθολογισμό. Και βεβαίως συμμετοχή.
Όλα τα άλλα είναι βρεφικά μπουσουλίσματα δίχως μπούσουλα…
