Seance I : O Shakespeare για την κριση
Ε. Αγαπητέ Γουίλιαμ, σε ευχαριστώ για τον πολύτιμο σου χρόνο από την αιωνιότητα που μου διαθέτεις. Είμαστε εδώ για να μιλήσουμε για το πιο σημαντικό έργο επί σκηνής την σήμερον ημέρα, την διφορούμενη οικονομική κρίση.
Α. Όλος ο κόσμος είναι σκηνή και όλοι οι άνδρες κι οι γυναίκες είναι απλώς ηθοποιοί..
Ε. Μερικοί πάντως μας εκπλήσσουν. Για παράδειγμα, ο κ.Παπανδρέου όταν δημοσιοποίησε την ιδέα του για το δημοψήφισμα. Ποια είναι η ερώτηση κατά τη γνώμη σου, που θα έθετε εν τέλει στον ελληνικό λαό;
Α. Να ζει κανείς ή να μη ζει, αυτή είναι η ερώτηση.
Ε. Και στην όχι και ιδιαίτερα σοφή υπερψήφιση του «να ζει» δεν θα έπρεπε μετά οι Έλληνες να αντιμετωπίσουν το κ. Τόμσεν;
Α. Ο θάνατος είναι τρομακτικός.
Ε. Οπότε θα απέφευγαν τον άμεσο τους θάνατο λες. Υπολογίζεις λοιπόν ότι θα προτιμούσαν το «να ζει» τελικά…
Α. Η προσδοκία είναι η ρίζα κάθε στεναχώριας.
Ε. Πράγματι. Ο κ. Τόμσεν μάλιστα είπε πρόσφατα ότι οι μισθοί πρέπει να γίνουν 150 ευρώ για να μειωθεί η ανεργία. Αναρωτιέμαι αν διάβασε τις στατιστικές που δείχνουν ότι οι περισσότεροι άνεργοι είναι κάτοχοι πτυχίων και μεταπτυχιακών…
Α. Πόσο καλά μελετημένος είναι, για να επιχειρηματολογεί ενάντια στη μελέτη…
Ε. Οι κακές γλώσσες λένε ότι επιμένει στα λάθη του πρώτου μνημονίου, μόνο και μόνο για να προστατέψει την υπόληψή του.
Α. Η υπόληψη είναι μια άχρηστη και εντελώς ψευδής επιβολή. Συχνά κερδίζεται χωρίς αξία, και χάνεται χωρίς να το αξίζει.
Ε. Μήπως γνωρίζεις τι του είπε η κα Μέρκελ στην ιδιωτική τους συνάντηση;
Α. «Από ότι είμαστε φτιαγμένοι, αυτό να είμαστε.. Ο διάβολος και τις γραφές παραθέτει για τον σκοπό του! Υπάρχει μια παλίρροια στις ανθρώπινες υποθέσεις. Αυτοί που καβαλάνε το κύμα, κάνουν την τύχη τους, οι άλλοι που το χάνουν, σ’ όλο τους το ταξίδι της ζωής, στις ξέρες μένουν και στις δυστυχίες. Σε μια τέτοια θάλασσα επιπλέουμε τώρα… Και πρέπει να πάρουμε το κύμα όπως μας βολεύει, ή την τύχη μας να χάσουμε…»
Ε. Ώστε είναι η μόνη που αντιλαμβάνεται την κατάσταση. Και τι απάντησε ο Σαρκοζί σε αυτό;
Α. «Είναι τα άστρα. Τα άστρα από πάνω μας, τις καταστάσεις κυβερνούν.»
Ε. Αλήθεια; Δεν ήξερα ότι είναι φαν της αστρολογίας. Και ποια είναι η αντίδρασή σας στην θέση του;
Α. Δεν είναι στα χέρια των άστρων η μοίρα μας αλλά στα δικά μας.
Ε. Μα υπάρχει Γουίλιαμ πραγματική διέξοδος για τον απλό κόσμο από αυτά τα μέτρα;
Α. Οι άνθρωποι κλείνουν τις πόρτες τους όταν ο ήλιος δύει. Τώρα είναι ο χειμώνας της δυσαρέσκειας μας. Οι αμφιβολίες μας, προδότες είναι, μας κάνουν να χάνουμε ό,τι συχνά καλό θα κερδιζόταν αν την προσπάθεια δεν είχαμε φοβηθεί…
Ε. Πρέπει λοιπόν να προσπαθήσουν οι άνθρωποι για αλλαγή;
Α. Ένα άγγιγμα της φύσης όλο τον κόσμο κάνει συγγενή μας. Ταιριάξτε τις πράξεις με τα λόγια και τα λόγια με τις πράξεις. Το να μιλάς δεν είναι έργο. Είναι καλό έργο να μιλάς σωστά, μα όμως οι λέξεις δεν είν’ έργα.
Ε. Και τι να κάνουμε όμως με την αστυνομική καταστολή και τις νομικές περιπλοκές;
Α. Με τον καιρό μαθαίνεις να μισείς όσα φοβάσαι. Άνομοι είναι όσοι τα θέλω τους, νόμους τους τα κάνουν.
Ε. Πρέπει μάλλον να προσέχεις τα λόγια σου τώρα που έρχονται τα SOPA, PIPA, ACTA..
Α. Αν μας τρυπάς δεν ματώνουμε; Αν μας γαργαλάς δεν γελάμε; Αν μας δηλητηριάζεις δεν πεθαίνουμε; Κι αν μας αδικείς δεν θα εκδικηθούμε; Το κάθε μάτι μόνο του ας αποφασίζει και κανέναν παράγοντα να μην εμπιστεύεται.
Ε. Ναι συμφωνώ μαζί σου για το θέμα της λογοκρισίας. Αλλά είναι ηθικό να μοιραζόμαστε μουσική;
Α. Αν η μουσική είναι του έρωτα τροφή, ας παίξει!
Ε. Ας γυρίσουμε στην οικονομία. Είναι ο καπιταλισμός σε κρίσιμο στάδιο; Μερικοί λένε πως η ζωή έχει αλλάξει.
A. Η ζωή δεν είναι παρά σκιά που περπατά, ένας φτωχός ηθοποιός που ισορροπεί και παζαρεύει όση ώρα έχει στην σκηνή, κι ύστερα παύει. Είναι ιστορία από έναν ανόητο ειπωμένη, όλο πάθος και μένος, που τίποτε δεν σημαίνει.
Ε. Και πώς να τη διορθώσουμε;
Α. Όλους αγάπα, λίγους εμπιστέψου, κανέναν μην αδικήσεις. Η αγάπη στα ελαττώματα, πάντα είναι τυφλή, και στη χαρά πάντα ρέπει. Χωρίς νόμους, φτερωτή και αδούλωτη σπάει του κάθε μυαλού τις αλυσίδες.
Ε, Έχεις μια ανθρώπινη προσέγγιση στο θέμα…
A. Υπάρχει τρόπος και τόπος για κάθε έναν ζωντανό.
Ε. Μα οι πολιτικοί λένε πως η λιτότητα είναι μονόδρομος
Α. Δεν αγαπούν όσοι δεν δείχνουν την αγάπη. Ανήσυχη κείται η κεφαλή που έχει στέμμα.
Ε. Λες να επιτύχει το καινούργιο μνημόνιο; Το διάβασες;
Α. Ας είναι η τόλμη φίλη μου. Από μεριά μου, τίποτα δεν κατάλαβα. Λέξεις, λέξεις, απλώς λέξεις, καμιά ουσία από καρδιάς… Γιατί δεν μπορώ χρήματα να μαζέψω από φρικαλεότητες.
Ε. Θα επαναστατήσει τελικά ο μέσος απελπισμένος άνθρωπος;
Α. Έχοντας τίποτα, τίποτα δεν μπορεί να χάσει
Ε. Έτσι είναι… Οπότε πως βλέπεις το μέλλον; .Βλέπεις την αλλαγή στον ορίζοντα;
Α. Δεν θα υποχρεωθώ να σε ευχαριστήσει η απάντησή μου. Πόσο μακριά ένα κεράκι στέλνει αχτίδες! Τόσο λάμπει κι ένα καλό έργο σε έναν άτακτο κόσμο. Πόσο φτωχοί είναι όσοι δεν έχουν υπομονή! Ποια πληγή θεραπεύθηκε ποτέ παρά από λίγο;
Ε. Έτσι είναι…. Αγαπητέ Γουίλιαμ ένα τελευταίο σχόλιο για τη ζωή μετά θάνατον.
Α. Η κόλαση είναι άδεια κι όλοι οι διάβολοι είναι εδώ.
Ε. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ, τώρα έλα ας πιούμε όλοι μαζί , με τους υπόλοιπους συγγραφείς μας, σε έναν καλύτερο κόσμο!
Α. Ελάτε κύριοι, ελπίζω να πάει άσπρο πάτο κάθε αδικία…
