Realpolitik
γράφει ο Dion
Μια σελίδα από την φαλακρή τραγουδίστρια στο ευαγές ίδρυμα η Ελλάς το εξώφυλλο παραπλανητικό κι εγώ άλλοτε θεοπρόπος και άλλοτε ιοβόλος να λέω τα δικά μου χωρίς ανάσα παύσεις σημεία στίξης ποιος πάτησε τον αχινό να του βάλω λαδάκι σε ποια πελάγη κολυμπάς και δεν σε φτάνει το ξύπνημα μου γιατί έτσι στα χαμένα μας γράφεις μασημένες αφηγήσεις από τον κόσμο του ανύπαρκτου σοσιαλισμού αυτή την ώρα του δέους πετεινάρι στο κοτέτσι της Μαντάμας ασώματη κεφαλή της βέσπας και Αλάστορα των αγορών και ανάπτη του πλήθους έλθετε να δούμε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος σου και στρίψε να δούμε τι οπίσθια έχεις γιατί τα οπίσθια μας απόμειναν πλέον και ουχί τα αρχίδια και είναι μόνο θέμα τύχης εδώ που φτάσαμε άρα αν έχεις κώλο διάβαινε αντί βγαίνεις στην αγορά με τα έμπροσθεν εντελώς μαραμένα και δεν μας πείθεις περί του αντιθέτου άσε δε που εκείνη η αγορά η κουφάλα ενδιαφέρετε μόνον δια τα όπισθεν και μάλιστα τα στολισμένα άντε να στρίψεις λοιπόν να τα δούμε πριν πιάσει το χέρι το ψηφοδέλτιο και πέσει όλη στο κεφάλι μας χεοπική η πυραμίς της επιπολαιότητος σου αν τελικά έχεις κώλο απομεινάρι του περασμένου αιώνα με ανύπαρκτο σοσιαλισμό και με επίσης ανύπαρκτο αντίπαλο που τελικά δουλεύει για σένα διεφθαρμένος όπως είναι και πολιτικά ανέστιος πια αλλά κι εσύ ρε άβγαλτο σε σαστισμένο κι ανέστιο πλήθος ψαρεύεις ποιανού το στομάχι γουργουρίζει απ’ την πείνα ποιον τσίμπησε τσούχτρα κακιά να του βάλεις αμμωνία ποιος τον αστράγαλο στραμπούλιξε να τον γιατρέψεις αμέσως και σε ποιανού την κούτρα βγήκαν ψείρες λες και το φάρμακο το είχες στο τσεπάκι και θα μου πάρεις απ’ τους πλούσιους περιπτεράδες τον άδικο πλούτο έναν δηλαδή πλούτο σε εισαγωγικά όπως όλα εδώ στην χώρα των εισαγωγικών και των εισαγομένων όμως τον πλούτο της συγκομιδής απ’ τα λάφυρα τον φυγαδευμένο στα ακρώρεια των τραπεζικών Άλπεων και σε παραδείσια νησιά τελικά δεν τον συνεκτιμάς και μάλλον τελικά ποιο πλούσιους θα τους κάνεις από βλακεία αν όχι από πρόθεση όταν γυρίσει πίσω όλο αυτό το χρήμα διπλάσιο και τριπλάσιο τη μέρα εκείνη την αποφράδα που η χώρα της δεκάρας σου δεν θα χει παρά μόνο δυο ταχύτητες να τρέχουν τη μια του ακριβού νομίσματος που ξένο από τα ξένα θα έρθει πάλι πίσω υπερτιμημένο μέχρι το ρετιρέ και την άλλη της δεκάρας του υπόγειου και της δεκάρας των κούληδων αλλά καθώς διαβάζω δεν μου πάει η σκέψη ποιο ψηλά απ’ το πρέπον γιατί την εμποδίζει το εντός της λογικής και δεν πετάει όπως στο όνειρο ούτε ταιριάζει με το διάστημα εκείνο του λυκόφωτος που δεν κοιμάσαι ακριβώς ούτε κι έχεις ξυπνήσει ακόμα γι’ αυτό εγκαταλείπω την ανάγνωση πριν γίνω γραφική φωνή σε μια στιγμή που ψάχνω για μια λύση στου εφικτού την πίστα ενώ σας έχω βαρεθεί αρπαχτικά που μεταμφιεστήκατε σε ξόανα πορδές στους ανέμους του χρόνου που κυκλοφορείτε κόμπακτ δήθεν ανεμομαζέματα κι ανεμοσκορπίσματα από βαρυστομαχιά και βουλιμία από επιπολαιότητα και βλάβη των φρένων τα σημεία των καιρών και η ίδια και απαράλλαχτη εθνική μας αερομυθία για το πώς θα κάνει μια το πρόβατο το απολωλός και θα αναβαπτιστεί στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ και θα δείξει τον δρόμο της αλληλεγγύης στους χαλασμένους ως το μεδούλι Γερμανούς και τους άλλους βόρειους νεοβάρβαρους εταίρους ότι ο αμνός έσβησε για πάντα το χτες πλην εγώ άλλα βλέπω ότι ο αμνός τρέχει πάλι στον ποιμένα που του τάζει ότι το επόμενο Πάσχα όλοι θα τρώμε χορταράκι no way
